5sola.pl

Soli Deo Gloria

poniedziałek, 8 lipca 2019

Pokonanie pokusy

Pokonanie pokusy

poniedziałek, lipca 08, 2019 0 Comments
„Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Mt 26:41). Zrozumiałeś? To jest powód dla którego mówię ci, abyś nie zasnął. „Czuwajcie i módlcie się”, w przeciwnym razie ulegniecie pokusie. Pokusa nie tylko przyjdzie do ciebie, ale dosłownie zanurzysz się w niej. Pokona cię jeśli nie będziesz czuwał i modlił się.

A potem nasz Pan mówi: „Duch wprawdzie jest ochoczy, ale ciało słabe”. Masz stawić czoła najpoważniejszym, najtrudniejszym i stanowiącym zagrożenie pokusom i próbom w swoim życiu. Czy zaśniesz oczekując tego wszystkiego? Pamiętacie, jak Pan Jezus powiedział Piotrowi: „Trzy razy się mnie zaprzesz”, a Piotr odpowiedział: „Nawet gdybym miał umrzeć, nie zaprę się Ciebie”? (zob. Mt 26:34-35). Pozostali uczniowie dołączyli do niego zarzekając się, że nigdy nie wyprą się swojego Mistrza.

Co zrobili pomimo trzech ostrzeżeń? Spali. „Czuwajcie, czuwajcie, czuwajcie”. Rezultat widzimy w Mt 26:56: „Wtedy wszyscy uczniowie opuścili go i uciekli”. Taka była konsekwencja ich snu. Tak będzie wyglądać twoja siła, jeśli pozwalasz sobie na sen w czasie bitwy. Jezus walczył i wygrał. Co robili oni podczas gdy On toczył bój? Spali.

A ty chyba nie chcesz być człowiekiem, który prześpi największe wydarzenia w historii świata, kiedy Bóg, Pan wszechświata wzywa cię abyś był czujny. Naprawdę gdybyś miał rzeczywistą świadomość wydarzeń wokół ciebie, musiałbyś czuwać.

Bądź czujnym człowiekiem. Nie bądź leniwy. Nie bądź próżniakiem. Wstawaj. Wykonaj swoją pracę. Idź do domu. Pracuj. Miej wizję i cel. Nie prześpij swojego życia. Jeśli jesteś leniwy, uśmierć to w sobie. Zabij to.

Słowa Jezusa są niezwykłe: „Ciało jest słabe, ale duch ochoczy”. On nie mówi tylko o seksie. Mówi o zmęczeniu. Jesteś zbyt znużony, aby czytać Biblię, zbyt zmęczony by prowadzić rodzinę w jakimkolwiek dobrej inicjatywie, zbyt wyczerpany, aby iść do kościoła, zbyt przemęczony aby z kimś porozmawiać. Mówisz sobie: „Po prostu chcę iść do domu i usiąść”.
Będziesz łatwym celem dla diabła jeśli tak będzie wyglądać twoje życie.

John Piper
By o

środa, 3 lipca 2019

Dlaczego Bóg nie wybrał do zbawienia wszystkich ludzi?

Dlaczego Bóg nie wybrał do zbawienia wszystkich ludzi?

środa, lipca 03, 2019 0 Comments
Pytanie: [Bardzo małe dziecko]: Słuchałem twojego kazania w ostatnią niedzielę i zastanawiałem się, dlaczego Bóg nie wybrał wszystkich ludzi do zbawienia?

John MacArthur: Dzieci zawsze zadają to pytanie. Dorośli nie, ponieważ nauczyli się, że nie ma na nie odpowiedzi.

Dlaczego Bóg nie wybrał wszystkich ludzi do zbawienia?, Wiesz co kochanie? Nie wiem. Po prostu nie wiem. Ale, pozwól, że dam ci podstawową odpowiedź, dobrze? Mam nadzieję, że ją zrozumiesz; odpowiedź brzmi: Bóg nie wybrał wszystkich ludzi do zbawienia ponieważ otrzymuje On więcej chwały dla swojego imienia czyniąc to właśnie w taki sposób. To co Bóg robi, robi dla swojej chwały. I jakoś, w jakiś sposób, Bóg jest uwielbiony w tym co czyni i to jest powód dla którego właśnie to postanowił zrobić.

Pozwól, że powiem ci coś jeszcze: czy Bóg kiedykolwiek się pomylił? Czy Bóg jest kiedykolwiek zły? Czy On miłuje? Wszystko co Bóg czyni zgadza się w jakiś sposób z Jego charakterem. Nam trudno jest to zrozumieć, jednak to nie jest problem dla Boga; czyj to więc problem? To jest nasz problem, prawda? Nie mamy zdolności, aby to zrozumieć.

Są więc pytania, na które po prostu nie możesz odpowiedzieć – to jedno z nich. Ok? Dziękuję kochanie.

Wiecie co Pismo mówi: „Nie pragnę śmierci bezbożnego” – Bóg tak powiedział. Te słowa rodzą pewne napięcie. Nie rozumiem tej kwestii. Nie znam odpowiedzi, ponieważ nie znam umysłu Boga. To jest miejsce, w którym ufam Bogu, pokładam zaufanie w Jego charakterze. Nie wiem dlaczego Bóg nie pragnie śmierci bezbożnego a jednocześnie pozwala, aby niegodziwcy ginęli. Nie rozumiem dlaczego z jednej strony Bóg może powiedzieć: „Mój zamiar się spełni i wykonam całą swoją wolę” (Iz 46:10), a potem powiedzieć: „Nie pragnę śmierci bezbożnego”. Nie rozumiem tego i budzi to pewne napięcie.

Pozwólcie, że przedstawię to w bardzo prosty sposób: wszyscy ludzi urodzeni w Adamie mają grzeszną naturę i ponieważ rodzą się z grzeszną naturą, wszyscy są potępieni. To jest nasz grzech w Adamie, i natura którą nosimy skazuje nas wszystkich na piekło. Podczas gdy wszyscy ludzie idą do piekła, Bóg w swojej cudownej łasce, ratuje niektórych. Reszta zostaje potępiona, nie tylko z powodu grzechu w Adamie, ale przede wszystkim z powodu grzechu niewiary. Jan 3 mówi: „Kto wierzy w niego, nie będzie potępiony, ale kto nie wierzy, już jest potępiony, bo nie uwierzył w imię jednorodzonego Syna Bożego”. To jest ten moment, w którym zaczynamy odczuwać napięcie.

Zbawienie dokonywane jest przez wybranie, predestynację, zamiar Boga. Potępienie jest spowodowane ludzką niewiarą. Teraz mówisz: „W jaki sposób rozwiązujesz ten problem?”. Nie rozwiązuję go! Nie potrafię go rozwiązać. Jednakże wiem, że Bóg jest doskonały i Jego rozwiązania są absolutnie doskonałe i dlatego to jest najlepsze co możemy zrobić z tym problemem.

A więc co robimy? Kiedy jesteśmy zbawieni, komu dziękujemy? Bogu. A kiedy ludzie idą do piekła, kto ponosi za to odpowiedzialność? Oni sami. Powiesz: „Nie rozumiem tego”. Zgadza się. Ja również nie rozumiem. 

Wnioski są następujące: jeśli zostałem zbawiony, chwalę Boga, raduję się i dziękuję Bogu; i kiedy pójdę do niewierzącego nie mówię: „Czy jesteś wybranym” – i jak powiedział Spurgeon, „podciągnij koszulkę niewierzącego i zobacz czy ma na plecach literę „W” (wybrany). Zamiast tego idę do nich i mówię: „Będziesz potępiony z powodu swojej niewiary”, a następnie błagam ich „uwierz w Pana Jezusa Chrystusa a będziesz zbawiony”. Rezultat pozostawiam Bogu.
By o

niedziela, 30 czerwca 2019

5 cech chrześcijańskiego wzrostu

5 cech chrześcijańskiego wzrostu

niedziela, czerwca 30, 2019 0 Comments
Większość z nas dobrze zna owoce Ducha Świętego, które Paweł wymienia w Liście do Galacjan: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie. Są to cechy charakteru mężczyzny i kobiety, którzy zostali usprawiedliwieni z łaski przez wiarę.

Mimo to, gdy przeglądamy tę listę, a zwłaszcza gdy spoglądamy na nią uważnie i w modlitwie, możemy zniechęcić się widząc jak niewiele z tych owoców widzimy we własnym życiu. Nadal się denerwujemy, wciąż walczymy z samokontrolą, nadal nie jesteśmy tak uprzejmi i łagodni jak Chrystus.

Metafora Pawła o „owocach” Ducha może nam pomóc w naszych rozważaniach. Oto 5 rzeczy, które charakteryzują drzewa owocowe i które pozwolą nam lepiej zrozumieć zagadnienie duchowego wzrostu.

1. Wzrost jest stopniowy. Jesteśmy niecierpliwymi ludźmi przyzwyczajonymi do natychmiastowego zaspokojenia. Ale owoce dojrzewają powoli. Drzewo owocowe rośnie stopniowo przez wiele lat będąc poddawane starannej pielęgnacji. Przykładowo jabłoń najczęściej wydaje pierwsze owoce po ok. 5 latach od zasadzenia. Drzewa są ostrożnie pielęgnowane, celowo przycinane aż przyniosą najlepsze owoce. Nasz wzrost w charakterze chrześcijańskim jest znacznie bardziej stopniowy niż nam się to podoba. W tym czasie uczymy się cierpliwości, która jest nierozłączną cechą usposobienia chrześcijańskiego.

2. Wzrost jest nieunikniony. Zdrowe drzewo, zawsze wyda zdrowe owoce. To nieuchronny proces. Podobnie, każdy chrześcijanin w którego wnętrzu mieszka Duch Święty będzie musiał przynosić owoce. Niezależnie od wszystkiego owoce te będą dojrzewać. Nieuchronność owoców pozwala każdej osobie sprawdzić jakość i prawdziwość wyznawanej wiary. Możemy zbadać własne życie poszukując w nim prawdziwych owoców Ducha. Pomimo tego, że jesteśmy zbawieni przez wiarę, a nie owoce, faktem jest, że prawdziwa wiara nieuchronnie owocuje. Tam gdzie jest życie, wzrost jest tylko kwestią czasu.

3. Wzrost jest wewnętrzny. Drzewa owocowe rosną i wytwarzają owoce, kiedy są głęboko zakorzenione w dobrej glebie i gdy drzewo jest wewnętrznie silne. Owoc nie może rosnąć na martwych gałęziach będących częścią martwego pnia i martwych korzeni. To nie owoce sprawiają, że drzewo żyje, ale żywe drzewo produkuje owoce. W ten sam sposób zewnętrzne owoce Ducha Świętego zależne są od wewnętrznego życia chrześcijanina. To nie uzdolnienie – nawet obdarowanie darami Ducha Świętego – potwierdza, że chrześcijanin żyje, ale to owoce są dowodem autentycznej przemiany i nowości życia. Owoc Ducha jest wynikiem głębokiego, wewnętrznego zdrowia duchowego.

4. Wzrost jest symetryczny. Zdrowe drzewo nie wydaje owoców tylko na jednej gałęzi, ale na wszystkich. Istnieje pewna symetria w rozwoju zdrowego drzewa, która pozwala dostrzec owoc na wszystkich jego gałęziach. Chrześcijański wzrost jest bardzo podobny. Kiedy spojrzymy na omawiane owoce Ducha zobaczymy, że słowo „owoc” jest wymienione w liczbie pojedynczej, a nie mnogiej. Owocem jest cała lista, a nie poszczególne cechy charakteru. Przekazuje nam to wiadomość, że owoc rośnie z zachowaniem pewnych zasad. Te cechy są również w sposób nieuchronny połączone ze sobą. Nie możemy posiadać jednego owocu Ducha bez pozostałych. Nie można naprawdę kochać bez łagodności i cierpliwości.

5. Wzrost jest ukryty. Możesz stać obok drzewa owocowego przez cały dzień i całą noc i nigdy nie zobaczyć owoców. Jabłka dojrzewają, ale nie w sposób, który możemy zaobserwować fizycznym wzrokiem. Podobnie wzrost chrześcijański jest najlepiej mierzalny po upływie czasu i trudnych okoliczności życiowych. Wzrost jest niewidzialny, ale prawdziwy.

Mądry człowiek dogląda sadu z cierpliwością i miłością, oczekując, że kiedy zadba w odpowiedni sposób o swoje drzewa, wydadzą one owoce. Duch Święty zajmuje się nami w podobny sposób wypełniony cierpliwością i miłością, wiedząc, że my również przyniesiemy owoce, które będą świadczyć o Jego obecności w naszym życiu, a także przyniosą chwałę Ojcu.

Wykorzystano: https://www.challies.com/christian-living/5-ways-every-christian-grows
By o

środa, 26 czerwca 2019

Mój praktyczny kalwinizm

Mój praktyczny kalwinizm

środa, czerwca 26, 2019 0 Comments
Pytanie skierowane do Johna Pipera: W jaki sposób mogę dzielić się doktrynami łaski z moimi przyjaciółmi w nieprzyjaznym środowisku?

John Piper: Doktryny łaski to słowo klucz odnoszące się do Kalwinizmu. Podsumuję doktryny łaski, a następnie spróbuję udzielić krótkiej odpowiedzi na to pytanie.

Ostatecznie zostałeś zbawiony dzięki dziełu Ducha Świętego. To nasze pierwsze założenie. Te słowa zdecydowanie oznaczają, że masz wolę oraz, że musiałeś dokonać wyboru, a twoja wola ma znaczenie i odpowiedzialność. 

Jednak później wszystko sprowadza się do tego, że jesteś martwy, a twoje serce podąża za innymi rzeczami. Jezus nie był twoim skarbem. Wtedy, z powodu Kogoś innego niż ty sam, Jezus stał się dla ciebie cenniejszy niż cokolwiek innego. Mój Kalwinizm mówi, że Biblia naucza, iż Bóg był rozstrzygającą przyczyną, dla której Jezus stał się Twoim Najwyższym Skarbem. To sedno sprawy.

Wszystkie pozostałe zagadnienia są tylko tłem i stanowią implikację tego podstawowego faktu. Ludzie tego nie lubią, gdyż wydaje się to kwestionować czy też podawać w wątpliwość ostateczne prawo do samostanowienia ludzkiej woli. 

Jeśli definiujesz wolną wolę jako „Mam prawo do samostanowienia”, to moim zdaniem mylisz się. Nie masz takiego prawa. Ludzkość nigdy tego nie miała i nigdy mieć nie będzie. Tylko Bóg decyduje o ostatecznym samostanowieniu. Masz wolę, która nie będąc posłuszna Bogu sama na siebie wydaje wyrok. Nie masz prawa do ostatecznego samostanowienia. Tylko Bóg ma takie prawo. Dlatego jesteśmy całkowicie zależni od Boga, czy żyjemy, czy umieramy, czy wierzymy lub nie wierzymy.

Pełna zależność od Boga wywołuje w człowieku wrogość. Co możesz zrobić w sytuacji znajdowania się w nieprzyjaznym środowisku? To czego nie możesz zrobić, to stać się wojownikiem walczącym o te prawdy. Jest miejsce i czas na walkę. Prawdopodobnie w swoim środowisku będziesz spotykać się z ludźmi, którzy nie są przekonani do tych prawd. Musisz być bardziej cierpliwy i łagodny.

Gdyby mój Kalwinizm nie wywoływał we mnie takiej radości, która może przetrwać cierpienie, dałbym sobie z nim spokój. Jestem na ziemi, aby być zawsze szczęśliwym – wiecznie szczęśliwym. Nie sądzę, aby istniała inna droga do uzyskania tej ostatecznej radości. Szczęśliwi ludzie to klucz do zwycięstwa.

Dalej znajdujemy nasycenie Biblią. Większość ludzi odrzuca doktryny łaski z powodów filozoficznych, a nie biblijnych. Musisz po prostu trwać przy Biblii. Możesz powiedzieć: „Może nie znam wszystkich odpowiedzi, ale widzę to wyraźnie w Słowie Bożym. Tego naucza Biblia. Jestem człowiekiem Biblii. Nie odrzucę tego ponieważ uważasz, że jest to filozoficznie sprzeczne”. 

A więc: trwaj przy Słowie Bożym, raduj się i bądź cierpliwy. 
By o

niedziela, 23 czerwca 2019

Jak mogę modlić się o moje dziecko?

Jak mogę modlić się o moje dziecko?

niedziela, czerwca 23, 2019 0 Comments
Modlitwa o nasze dzieci przychodzi nam naturalnie gdy rozumiemy, że Bóg stworzył nas jako zależne osoby, uczynione by polegać na Bogu. Bóg uformował nasze serca tak, że odczuwamy nienasycone pragnienie wspólnoty z Nim. Chociaż modlitwa nie zawsze przychodzi łatwo, ci z nas, których serca zostały odrodzone przez Ducha Świętego, nie mogą powstrzymać się przed przychodzeniem do naszego Niebiańskiego Ojca za każdym razem by Mu dziękować, chwalić Go i prosić o pomoc.

Chcemy by nasze dzieci znały Pana, radość społeczności i wspólnoty z Nim. Chcemy, aby były odrodzone – aby narodziły się na nowo, ale nie możemy tego osiągnąć własną mocą, gdyż tylko Duch Święty ma suwerenną łaskę i moc by zbawić nasze dzieci. W tym celu możemy się modlić już gdy dziecko rozwija się w łonie matki. 

Możemy modlić się przede wszystkim o to, by Bóg w suwerenny sposób odrodził ich serca do nowego życia w Chrystusie. Możemy modlić się, aby nasze dzieci ufały Bogu, kochały Boga, kochały i były posłuszne Bożemu Słowu, wyznawały swoje grzechy Bogu, wielbiły Boga i cieszyły się wspólnotą z Nim przez wszystkie dni swego życia. 

Możemy modlić się aby Pan obdarzył je pokorą, mądrością, wnikliwością, honorem, prawością, miłością i łaskawością w całym ich życiu. Możemy modlić się aby ufały i podążały za Panem przez całe swoje życie; aby nie pamiętały czasu gdy nie ufały Mu, i możemy modlić się aby miały wyjątkowo zwyczajne świadectwo życia przeżytego w zaufaniu i posłuszeństwie Panu.

Prócz tego, jedną z najbardziej fundamentalnych rzeczy, które możemy zrobić to dawanie im przykładu modlitwy. Jesteśmy powołani, aby czynić uczniami, a nasze wielkie posłannictwo zaczyna się w domu. Sami powinniśmy wiedzieć więcej na temat modlitwy jeśli mamy uczyć nasze dzieci, jak mogą się szczerze modlić samodzielnie, już nie w naszej obecności. Gdy nasze dzieci dojrzewają możemy nadal wyjaśniać im czym jest modlitwa i jak mogą się modlić. Możemy modlić się z nimi, za nie i blisko nich. Możemy modlić się o poszczególne sytuacje w ich życiu i o Boże działanie.

Gdy będziemy trwać w poleganiu na Bogu i cieszyć się wspólnotą z Nim pomożemy dzieciom zobaczyć obraz Chrystusa w naszym życiu, wskazując wzór nie w nas ale naszym Niebiańskim Ojcu – pokazując, że Bóg może używać nas, grzesznych i wyszczerbionych naczyń jako przykładu życia w pokucie i wiernej modlitwie w społeczności z Nim. 

Niech nasze dzieci widzą nas radujących się zawsze, modlących bez ustanku i wznoszących dziękczynienia we wszelkich okolicznościach gdy tęsknimy za przyjściem Królestwa naszego Pana oraz spełnianiem się Jego woli na ziemi jak i w niebie (1 Tes 5:16-18; Mat 6:10).

Burk Parsons
Źródło: https://tabletalkmagazine.com/article/2019/03/can-pray-children/
Tłumaczyła: Katarzyna Lewandowska
By o