5sola.pl

Soli Deo Gloria

wtorek, 28 sierpnia 2018

Definicja wiary

wtorek, sierpnia 28, 2018 0 Comments
Tak bowiem Bóg umiÅ‚owaÅ‚ Å›wiat, że daÅ‚ swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginÄ…Å‚, ale miaÅ‚ życie wieczne” (J 3:16).

W naszych rozważaniach usprawiedliwienia zobaczyliśmy, że wiara jest tylko instrumentem poprzez, który otrzymujemy sprawiedliwość Chrystusa. Sprawiedliwość naszego Pana jest podstawą naszego usprawiedliwienia i jest nam przypisana w momencie, kiedy zaufamy tylko Jezusowi w sprawie swojego zbawienia. To wtedy Bóg Ojciec ogłasza nas sprawiedliwymi i daje nam życie wieczne. To wszystko dokonuje się całkowicie niezależnie od wykonywanych przez nas uczynków.

Usprawiedliwienie tylko przez wiarę zostało zaatakowane przez rzymski katolicyzm, który głosił, że usprawiedliwienie jest połączeniem wiary i dobrych uczynków. Jednym z motywów takiego przedstawienia usprawiedliwienia, była obawa Rzymu, że ta doktryna zachęci ludzi do niemoralnego życia. Rzym obawiał się, że niedbałe przyjęcie Jezusa, bez jakiejkolwiek zmiany swojego życia może zostać przyjmowane jako wiara, która usprawiedliwia człowieka.

W odpowiedzi na takie zarzuty, protestanccy reformatorzy przedstawili biblijną definicję wiary. Prawdziwa wiara zawsze prowadzi do zmiany życia. Dzisiaj przyjrzyjmy się definicji wiary danej nam przez Reformatorów, aby pokazać, że wiara nie jest tylko swobodną akceptacją Jezusa.

Reformatorzy stwierdzili, że biblijna wiara ma trzy zasadnicze aspekty: notitia, assensus i fiducia.

Notitia.Odnosi się do treści wiary, do rzeczy w które wierzymy. Kładziemy naszą wiarę w coś, a mówiąc konkretniej, w kogoś. Aby wierzyć, musimy coś wiedzieć o tym kim jest Pan Jezus Chrystus.

Assensus.Assensus to nasze przekonanie, że treść naszej wiary jest prawdÄ…. Możesz wiedzieć o wierze chrzeÅ›cijaÅ„skiej, a mimo to nie być przekonanym o jej prawdziwoÅ›ci. Prawdziwa wiara mówi, że treść, notitia, nauczana przez Pismo – jest prawdÄ….

Fiducia.Fiducia odnosi się do osobistego zaufania i oparcia. Wiedza i przekonanie o prawdziwości wiary chrześcijańskiej nie są wystarczające. Nawet demony mają taką wiarę (Jk 2:19). Wiara jest tylko wtedy skuteczna, kiedy wiemy o słowach Chrystusa, akceptujemy je, a także polegamy tylko na Nim w kwestii naszego zbawienia.

Coram Deo
Czy znasz Pana Jezusa Chrystusa? Czy wiesz o bezgrzesznym życiu, które prowadził na ziemi, a także o dziele którego dokonał na krzyżu? Czy wierzysz w to co On sam mówił o sobie? Czy zaufałeś Mu, aby stał się twoim ratunkiem przed gniewem Boga? Poświęć trochę czasu, aby zadać sobie te pytania. Jeśli nigdy nie wierzyłeś w Chrystusa, uwierz dziś. Jeśli jesteś chrześcijaninem, to proś Boga, aby twoja wiara w Zbawiciela mogła wzrastać.

Oprac. ligonier.org

Definicja wiary zaproponowana przez Martyna Lloyda-Jones’a: „Czym zatem jest wiara? Wiara w rzeczywistoÅ›ci oznacza zawierzenie Bogu, zawierzenie wszystkiemu, co On mówi nam o sobie, wszystkiemu, co mówi nam o swoich dokonaniach, wszystkiemu, co Bóg mówi nam, że jeszcze zamierza zrobić oraz caÅ‚kowite, absolutne powierzenie temu wszystkiemu samych siebie. Czym jest wiara? Wiara oznacza rozumowanie i argumentowanie na podstawie objawienia. Wiara oznacza, że nie próbujÄ™ dojść do Boga poprzez swoje rozumowanie, ale wierzÄ…c danemu przez Boga objawieniu, rozumujÄ™ z niego. Wiara oznacza wyciÄ…ganie nieuniknionych wniosków z tego, co powiedziaÅ‚ Bóg”.

i Jana Kalwina: „Wiara jest mocnym i pewnym poznaniem Bożej życzliwoÅ›ci wzglÄ™dem nas, która oparta na niezasÅ‚użonej prawdzie obietnicy w Chrystusie, przez Ducha ÅšwiÄ™tego objawiona zostaje naszym umysÅ‚om i wyryta w naszych sercach”.

czwartek, 23 sierpnia 2018

Nie mamy bowiem najwyższego kapÅ‚ana, który by nie mógÅ‚ współczuć naszym sÅ‚aboÅ›ciom, lecz kuszonego we wszystkim podobnie jak my, ale bez grzechu” (Hbr 4:15)


Nigdy nie sÅ‚yszaÅ‚em, aby ktokolwiek powiedziaÅ‚: „NauczyÅ‚em siÄ™ gÅ‚Ä™bokich życiowych lekcji w czasie wygody i komfortu”. Jednak sÅ‚yszaÅ‚em wielu silnych Å›wiÄ™tych mówiÄ…cych: „Każdy znaczÄ…cy postÄ™p w moim życiu i doÅ›wiadczenie gÅ‚Ä™bi Bożej miÅ‚oÅ›ci i wzrost spoÅ‚ecznoÅ›ci z Nim, miaÅ‚ miejsce przez cierpienie”.

To jest otrzeźwiajÄ…ca, biblijna prawda. Na przykÅ‚ad: „Owszem, wszystko uznajÄ™ za stratÄ™ dla znakomitoÅ›ci poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciÅ‚em i uznajÄ™ to za gnój, aby zyskać Chrystusa” (Flp 3:8). ParafrazujÄ…c: nie ma bólu, nie ma zysku. Lub: niech wszystko zostanie poÅ›wiÄ™cone, zrezygnujÄ™ ze wszystkiego, jeÅ›li przyniesie mi to wiÄ™cej Chrystusa.

Oto kolejny przykÅ‚ad: „Chociaż byÅ‚ Synem, nauczyÅ‚ siÄ™ posÅ‚uszeÅ„stwa przez to, co wycierpiaÅ‚” (Hbr 5:8). Ta sama ksiÄ™ga mówi nam, że Jezus nigdy nie zgrzeszyÅ‚ (Hbr 4:15).

Uczenie się posłuszeństwa nie oznacza przejścia od nieposłuszeństwa do posłuszeństwa. Oznacza natomiast wzrastające oddanie się Bogu i doświadczenie głębi poświęcenia, którego nie można poznać w inny sposób. To przychodzi przez cierpienie. Nie ma bólu, nie ma zysku.

Samuel Rutherford powiedziaÅ‚, że kiedy zostaÅ‚ wrzucony do „piwnic nieszczęścia” przypomniaÅ‚ sobie, że wielki Król zawsze trzymaÅ‚ tam swoje wino. Charles Spurgeon stwierdziÅ‚, że ci którzy nurkujÄ… w morzu cierpienia, znajdujÄ… rzadkie perÅ‚y. Czy nie kochasz swojego umiÅ‚owanego bardziej, gdy zaczynasz odczuwać jakiÅ› dziwny ból, który kieruje twoje myÅ›li o potencjalnej chorobie nowotworowej? 

Jesteśmy naprawdę dziwnymi stworzeniami. Gdy mamy zdrowie i pokój oraz czas na miłość, wtedy może stać się ona pochopna i słaba. Ale gdy umieramy, miłość staje się głęboką, powolną rzeką niewypowiedzianej radości, a my z trudem przyjmujemy myśl o jej porzuceniu.

Dlatego bracia i siostry: „Poczytujcie to sobie za najwiÄ™kszÄ… radość, moi bracia, gdy rozmaite próby przechodzicie” (Jk 1:2).

John Piper

niedziela, 19 sierpnia 2018

Oczekiwanie na PANA

niedziela, sierpnia 19, 2018 0 Comments
Gdy Pan obdarza kogoÅ› wielkÄ… wiarÄ…, zwykle wypróbowuje jÄ… dÅ‚ugim oczekiwaniem. Pan czasami poddaje wierzÄ…cych przeżyciu, w czasie którego wydaje im siÄ™, że gÅ‚os ich modlitw, uderzajÄ…c w metaliczne niebo, powraca jak gÅ‚uche echo. PukajÄ… w zÅ‚ote wrota, lecz one nie drgnęły, jakby miaÅ‚y zardzewiaÅ‚e zawiasy. WoÅ‚ali podobnie jak Jeremiasz: „OkryÅ‚eÅ› siÄ™ obÅ‚okiem, aby nie dochodziÅ‚a modlitwa nasza”.

W ten sposób prawdziwie święci ludzie nierzadko poddawani byli ze strony Boga próbie długiego i cierpliwego oczekiwania odpowiedzi na swoje modlitwy, nie dlatego, że ich prośby były pozbawione potrzebnej gorliwości lub były niewłaściwie, lecz dlatego, że nasz Pan daje wszystko w swoim czasie i według swojego upodobania. Jeśli On uważa, że nasza cierpliwość wymaga ćwiczenia, to ma prawo postąpić ze swoją własnością, zgodnie ze swoim punktem widzenia. Żadna modlitwa nie jest daremna. Westchnienie modlitewne nigdy nie było bez pożytku.

Nie ma modlitwy nie usÅ‚yszanej i pozostawionej przez Boga bez odpowiedzi. CzÄ™sto to, co my uważamy za odmowÄ™ lub pozbawienie nas czegoÅ›, jest niczym innym jak tylko zwÅ‚okÄ…. Chrystus czasami zwleka z okazaniem pomocy, aby dać nam okazjÄ™ do ćwiczenia siÄ™ w wierze i aby ożywić nasze ospaÅ‚e modlitwy. Być może fale zalewajÄ… twojÄ… „łódź”, a On Å›pi; lecz zanim zacznie tonąć, On siÄ™ przebudzi, On nigdy nie zaÅ›pi. Dla Niego nie istnieje to, co my nazywamy „spóźnieniem”.

L.B. Cowman


poniedziałek, 13 sierpnia 2018

Odrodzenie jest czymÅ›, czego nie można stracić. JeÅ›li jesteÅ› czÅ‚owiekiem odrodzonym, takim pozostaniesz. Uważam to za rzecz nieuniknionÄ…, ponieważ odrodzenie jest dzieÅ‚em Boga. 

A jednak sÄ… tacy, którzy zdajÄ… siÄ™ myÅ›leć, że ludzie mogÄ… być zrodzeni na nowo w wyniku uwierzenia prawdzie, a potem, jeÅ›li zawrócÄ…, upadnÄ… w grzech lub zaprzeczÄ… prawdzie, stracÄ… swoje odrodzenie. Ale, jeÅ›li zawrócÄ… i znowu uwierzÄ…, bÄ™dÄ… odrodzeni ponownie – tak jakby ktoÅ› miaÅ‚ moc narodzić siÄ™ na nowo, umrzeć, narodzić siÄ™ na nowo, umrzeć i tak aż w nieskoÅ„czoność!

Odrodzenie jest dziełem samego Boga w głębokości duszy i On czyni to w sposób niezmienny. Bóg umieścił to życie we mnie i dzięki temu nic mnie od Niego nie jest w stanie odłączyć. Kiedy dochodzimy do mistycznej jedności, która bezpośrednio po tym następuje, widzimy jeszcze bardziej, że to dzieło jest nie do cofnięcia. Jest to praca o stałych skutkach i nic nie może ich przerwać.

CzÅ‚owiek zrodzony z Boga, czÅ‚owiek odrodzony, po prostu nie żyje i nie może kontynuować życia w grzechu, nie może w nim trwać: „Każdy, kto siÄ™ narodziÅ‚ z Boga, nie popeÅ‚nia grzechu, bo jego nasienie w nim pozostaje i nie może grzeszyć, gdyż narodziÅ‚ siÄ™ z Boga” (1 J 3:9). 

Może on czasowo się cofnąć, ale jeśli jest narodzony na nowo z Boga, wróci. Jest to tak pewne jak to, że narodził się na nowo. To swego rodzaju test na to, czy ten ktoś narodził się na nowo.

Wyszli spoÅ›ród nas, ale nie byli z nas. Gdyby bowiem byli z nas, zostaliby z nami. Lecz wyszli spoÅ›ród nas, aby siÄ™ okazaÅ‚o, że nie wszyscy sÄ… z nas” (1 J 2:19). Byli czÅ‚onkami KoÅ›cioÅ‚a, wydawali siÄ™ być chrzeÅ›cijanami, prawidÅ‚owo siÄ™ wypowiadali i w jakimÅ› sensie ich życie byÅ‚o wÅ‚aÅ›ciwe, ale „wyszli”. 

Dlaczego? Wyszli bo „nie byli z nas” – nie byli ludźmi odrodzonymi. Nigdy nie narodzili siÄ™ na nowo. Dlatego, jak powiada Jan, odeszli i w jakimÅ› sensie jest to dowód na to, iż tak naprawdÄ™ nigdy nie posiadali życia.


Odrodzeni wytrwają. Człowiek może się cofnąć, upaść w grzech, może zawieść, ale trwa, ponieważ to życie jest w nim. Inni mogą wydawać się być w pełni chrześcijanami, ale jeśli nie ma w nich życia, nie wytrwają. Życie samo pokazuje, ono dowodzi, istnienie tego wytrwania.

Martyn Lloyd-Jones

środa, 8 sierpnia 2018

Wiemy, że pornografia jest okropnym i szkodliwym grzechem. Wiemy, że ci którzy karmią się pornografią, popełniają grzech pożądania, ale lista przewinień nie kończy się tylko na żądzy. Kiedy otwierasz swoją przeglądarkę, aby oglądać zdjęcia i filmy video, grzeszysz w sposób przekraczający tylko zwykłą pożądliwość. Oto 8 grzechów, które popełniasz, spoglądając na materiały pornograficzne.

Popełniasz grzech bałwochwalstwa. Wszystkie grzechy są bałwochwalstwem gdyż stanowią próbę odnalezienia radości i satysfakcji nie w samym Bogu, ale w tym czego Bóg zakazuje (Wyj 20:3-6).
Matt Papa stwierdziÅ‚, że bożkiem może być wszystko co jest dla ciebie cenniejsze niż Bóg. Jest to cokolwiek, co ma wiÄ™kszÄ… wartość od Boga w twoim życiu – wszystko to co kochasz, czemu ufasz czy też czemu jesteÅ› posÅ‚uszny zamiast Bogu. Wszystko co zastÄ…piÅ‚o Boga i dziÅ› stanowi podstawÄ™ twojej radoÅ›ci. PopeÅ‚niÅ‚eÅ› grzech baÅ‚wochwalstwa.

PopeÅ‚niÅ‚eÅ› grzech cudzołóstwa. Jest to najbardziej oczywisty grzech, który popeÅ‚niasz karmiÄ…c siÄ™ pornografiÄ…. W Ewangelii Mateusza rozdziale 5, Jezus zwraca uwagÄ™ na zwiÄ…zek pomiÄ™dzy pożądaniem a cudzołóstwem: „SÅ‚yszeliÅ›cie, że powiedziano przodkom: Nie bÄ™dziesz cudzoÅ‚ożyÅ‚. Lecz ja wam mówiÄ™: Każdy, kto patrzy na kobietÄ™, aby jej pożądać, już popeÅ‚niÅ‚ z niÄ… cudzołóstwo w swoim sercu” (25-27). Pornografia jest żądzÄ… oraz istnieje po to aby sprzyjać pożądliwoÅ›ci. Pożądanie stanowi element szeroko rozumianego grzechu cudzołóstwa: czynu lub pragnienia seksualnego zaangażowania z kimÅ› innym niż twój małżonek.

PopeÅ‚niasz grzech oszustwa. Oszustwo jest aktem ukrywania lub wprowadzania w bÅ‚Ä…d. Ponieważ pornografia wywoÅ‚uje uczucie wstydu, dążysz do jego skrycia, tuszowania lub odmawiasz przyznania siÄ™ do tego grzechu. Kiedy usuwasz historiÄ™ w przeglÄ…darce, aby twoi rodzicie nie dowiedzieli siÄ™ co robiÅ‚eÅ›; kiedy utrzymujesz to w sekrecie, aby twój małżonek nie dowiedziaÅ‚ siÄ™ o twoim uzależnieniu, kiedy odmawiasz aktywnego wyznania tego grzechu przyjacielowi przed którym jesteÅ› odpowiedzialny; kiedy przystÄ™pujesz do Wieczerzy PaÅ„skiej nie pokutujÄ…c ze swojego zachowania; to wszystko Å›wiadczy o tym, że żyjesz w kÅ‚amstwie. Biblia ostrzega przed straszliwymi konsekwencjami: „Nie zamieszka w moim domu oszust, kÅ‚amca nie ostoi siÄ™ przed mymi oczyma” (Ps 101:7).

PopeÅ‚niasz grzech kradzieży. PrzemysÅ‚ pornograficzny jest zainfekowany piractwem przez osoby, które nielegalnie dystrybuujÄ… materiaÅ‚y chronione prawami autorskimi. 60 procent nielegalnie pobranych materiałów z internetu zawiera w sobie treÅ›ci o charakterze pornograficznym. Jako chrzeÅ›cijanie nie możemy uczestniczyć w kradzieży: „Nie bÄ™dziesz kradÅ‚” (Wyj 20:15). Kiedy karmisz siÄ™ pornografiÄ…, prawie na pewno oglÄ…dasz materiaÅ‚y, które zostaÅ‚y skradzione i w ten sposób uczestniczysz w tym akcie kradzieży.

PopeÅ‚niasz grzech chciwoÅ›ci. Seksualny grzech jest żądzÄ…, osiÄ…gniÄ™cia korzyÅ›ci kosztem innej osoby; sprzeniewierzeniem czegoÅ› co należy do niej. W 1 LiÅ›cie do Tesaloniczan czytamy: „I aby nikt nie wykorzystywaÅ‚ i nie oszukiwaÅ‚ w żadnej sprawie swego brata, bo Pan jest mÅ›cicielem tego wszystkiego, jak wam to przedtem mówiliÅ›my i zaÅ›wiadczaliÅ›my” (1 Tes 4:6). Użyte tutaj sÅ‚owo „oszukiwaÅ‚” w tym kontekÅ›cie oznacza zachÅ‚anne zawÅ‚aszczenie sobie czegoÅ› co należy do kogoÅ› innego. Chciwość motywuje oszustwo, niesprawiedliwe i bezprawne wykorzystanie innej osoby dla swoich podÅ‚ych celów.

PopeÅ‚niasz grzech lenistwa. JesteÅ›my wezwani do „odkupywania czasu”, aby zrozumieć, że nasze życie jest krótkie i że jesteÅ›my odpowiedzialni przed Bogiem za każdy moment swojego życia (Ef 5:16). GnuÅ›ność jest lenistwem, niechÄ™ciÄ… do wÅ‚aÅ›ciwego wykorzystywania czasu, a także odzwierciedleniem gotowoÅ›ci do spÄ™dzania chwil w sposób destrukcyjny, zamiast konstruktywnej realizacji celów. W ten sposób pornografia jest gnuÅ›noÅ›ciÄ…, niewÅ‚aÅ›ciwym wykorzystaniem czasu. Pornografia wykorzystuje cenne chwile, godziny i caÅ‚e dnie, aby ranić innych ludzi zamiast im pomagać; pielÄ™gnuje grzech zamiast go uÅ›miercać; jest powrotem na starÄ… Å›cieżkÄ™ zamiast wzrostem; jest dążeniem do baÅ‚wana, zamiast żywego Boga.

Popełniasz grzech seksualnej napaści. Osoba, która jest kierowcą samochodu w przygotowanym napadzie na bank, będzie słusznie oskarżona za każde przestępstwo popełnione w całym tym bandyckim procederze. Każdy, kto z własnej woli ogląda seksualne napastowanie w celu pobudzenia, jest słusznie współwinny temu wykroczeniu. Pornografia bardzo często ukazuje wykorzystywanie kobiet przez mężczyzn, obnażając tym samym naszą brutalną i zdeprawowaną naturę. Oczywiście czasami kobiety z własnej woli uczestniczą w tych działaniach, ale również często są do tego zmuszane. Obserwowanie tej zastraszającej nieprzyzwoitości jest pośrednim uczestnictwem obciążonym moralnym skażeniem.

PopeÅ‚niasz grzech ignorowania Ducha ÅšwiÄ™tego.Jako chrzeÅ›cijanin masz ogromny zaszczyt oraz przywilej z faktu, że Duch ÅšwiÄ™ty mieszka w tobie. Jednym ze sposobów w jaki Duch dziaÅ‚a w tobie, jest udzielanie wewnÄ™trznego ostrzeżenia przed grzechem. PaweÅ‚ zapewnia, że Duch w szczególnoÅ›ci ostrzega nas przed seksualnÄ… nieczystoÅ›ciÄ…, a nastÄ™pnie mówi: „A wiÄ™c kto to odrzuca, odrzuca nie czÅ‚owieka, lecz Boga, który nam też daÅ‚ swego Ducha ÅšwiÄ™tego” (1 Tes 4:8). PopeÅ‚nianie grzechu seksualnego jest lekceważeniem Ducha ÅšwiÄ™tego. Aktywnym tÅ‚umieniem Jego gÅ‚osu mówiÄ…cego, że nie potrzebujesz i nie powinieneÅ› popeÅ‚niać tego przestÄ™pstwa. Duch ÅšwiÄ™ty zapewnia wszystko co niezbÄ™dne, aby stawić opór tej pokusie (1 Kor 10:13). Sprzeciwić siÄ™ Duchowi ÅšwiÄ™temu i zignorować Jego sÅ‚użbÄ™ w tobie, jest poważnym wykroczeniem przeciwko Å›wiÄ™temu Bogu.

Grzechem jest pożądanie innej osoby i uwolnienie tej żądzy przez pornografiÄ™.Grzech zwiÄ…zany z pornografiÄ… siÄ™ga o wiele gÅ‚Ä™biej aniżeli zwykÅ‚a żądza. Jak widzieliÅ›my, rozciÄ…ga siÄ™ on na baÅ‚wochwalstwo, cudzołóstwo, oszustwo, kradzież, chciwość, przemoc seksualnÄ…, lenistwo i ignorowanie Ducha ÅšwiÄ™tego. PaweÅ‚ w LiÅ›cie do Rzymian ostrzega nas: „Tak wiÄ™c każdy z nas sam za siebie zda rachunek Bogu” (Rz 14:12). Na szczęście dziÄ™ki Ewangelii możemy wypeÅ‚nić to czego Bóg od nas żąda. Wszyscy którzy zaufali Jezusowi Chrystusowi majÄ… pewność, że On uÅ›mierzyÅ‚ Boży gniew skierowany przeciwko naszym grzechom, a także przyoblekÅ‚ nas w swojÄ… wÅ‚asnÄ… sprawiedliwość. Musimy jednak wiedzieć, że nie zrobiÅ‚ tego wszystkiego po to, abyÅ›my mogli pozostać w naszych grzechach, ale abyÅ›my mogli: „Przyoblec siÄ™ w nowego czÅ‚owieka, który jest stworzony wedÅ‚ug Boga w sprawiedliwoÅ›ci i w prawdziwej Å›wiÄ™toÅ›ci” (Ef 4:24).

Oprac. na podstawie tekstu Tima Challies’a

"A wszystko, co czynicie w słowie lub w uczynku, wszytko czyńcie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu i Ojcu przez Niego" (Kol 3:17)

niedziela, 5 sierpnia 2018

To my chrześcijanie stanowimy Kościół i cokolwiek czynimy, czyni Kościół. Dlatego sprawa Kościoła jest osobistą sprawą każdego z nas. Aby postąpić krok naprzód, musimy zacząć od siebie.

Aby odzyskać utraconą moc, Kościół musi zobaczyć niebo otwarte i ujrzeć Boga chwały.

Przede wszystkim musimy odrzucić nasze grzechy. Przeświadczenie, że świętego Boga nie mogą poznać ludzie będący w pętach zła, nie jest w religii chrześcijańskiej niczym nowym.

Po drugie, musimy w wierze poświęcić całe swe życie Jezusowi. Musimy wolitywnie i emocjonalnie związać się z Nim i być Mu posłusznym we wszystkich sprawach. To zobowiązuje nas do respektowania Jego nakazów, niesienia swego krzyża oraz do miłowania Boga i bliźniego.

Po trzecie, musimy umrzeć dla grzechu i żyć dla Boga, co musi być poprzedzone całkowitym otwarciem na działanie Ducha Świętego. Musimy także przestrzegać samodyscypliny niezbędnej do tego, aby chodzić w Duchu Świętym i zdusić w sobie pożądliwość ciała.

Po czwarte, musimy śmiało odrzucić błahe wartości tego upadłego świata i odciąć się w duchu od wszystkiego na co niewierzący nastrajają swe serca.
Bóg jest OsobÄ… i gdy przygotujemy nasze serca to ten cud może być poznany poprzez coraz bliższÄ… z Nim znajomość. Być może, pod wpÅ‚ywem Å›wiatÅ‚a emanujÄ…cego z Pisma ÅšwiÄ™tego i przeobrażajÄ…cego nasze życie wewnÄ™trzne przyjdzie nam zmienić nasze dotychczasowe przekonania o Bogu i zaprotestować przeciwko powierzchownoÅ›ci wielu poglÄ…dów uchodzÄ…cych dziÅ› za chrzeÅ›cijaÅ„skie. 

Możemy przez to na jakiÅ› czas utracić przyjaciół i zostać okrzyczanymi za usiÅ‚ujÄ…cych być „bardziej papieskimi od papieża”, lecz nikt, kogo odstraszajÄ… takie konsekwencje nie jest godzien Królestwa Boga.

Po piąte, w miarę tego jak nasze poznanie Boga będzie coraz pełniejsze, powinniśmy służyć coraz większą pomocą naszym bliźnim. Święta wiedza nie została nam dana, abyśmy smakowali jej sami. Im lepiej będziemy znać Boga, tym większe będzie w nas pragnienie przełożenia nowo odkrytej wiedzy na czyny miłosierdzia zwrócone ku cierpiącym bliźnim.

Gdy ktoś jest namaszczony olejkiem, jego zapach roznosić się będzie wszędzie. Tak samo wszelka pogłębiona wiedza o Bogu wkrótce zacznie oddziaływać na chrześcijan żyjących obok nas. Dzielenie się coraz intensywniejszym w nas światłem wiedzy powinniśmy poczytywać za obowiązek.

Cel ten najpełniej możemy realizować, gdy w centrum naszego życia i działania mamy stale majestat Boga. Nie tylko nasze prywatne modlitwy powinny być wypełnione Bogiem, lecz także nasze śpiewanie, dawanie świadectwa, głoszenie kazań i pisanie powinno się ogniskować wokół naszego Przenajświętszego Pana i wychwalać Jego dostojeństwo i moc.

Po prawicy Boga Ojca zasiada otoczony chwałą Syn Człowieczy, który godnie reprezentuje nas w niebie. My zaś zostawieni jesteśmy na chwilę wśród ludzi. Bądźmy zatem Jego godnymi posłami.

A.W. Tozer

środa, 1 sierpnia 2018

W dawnych czasach mawiano o ludziach wiary, że „chodzÄ… w bojaźni Bożej” i „sÅ‚użą Panu z bojaźniÄ…”. Mimo ich bliskiej zażyÅ‚oÅ›ci z Bogiem i mimo Å›miaÅ‚oÅ›ci ich modlitw, podstawÄ… życia religijnego owych ludzi byÅ‚a koncepcja Boga budzÄ…cego strach i przerażenie swojÄ… niedostÄ™pnoÅ›ciÄ… i niepoznawalnoÅ›ciÄ…. 

Koncepcja Boga transcendentnego przewija się przez całą Biblię przydając barw i tonów postaciom świętych. Bojaźń Boga była czymś więcej niż obawą przed niebezpieczeństwem. Był to irracjonalny strach, dominujące uczucie całkowitej zależności w obliczu Boga Wszechmocnego.

Za każdym razem kiedy Bóg w czasach biblijnych pojawiał się przed ludźmi, wywoływał On w nich paraliżujące uczucie grozy i przerażenia połączone z przygniatającym poczuciem grzechu i winy.

I powiedziaÅ‚em: Biada mi! Już zginÄ…Å‚em; jestem bowiem czÅ‚owiekiem o nieczystych wargach i mieszkam wÅ›ród ludu o nieczystych wargach, a moje oczy widziaÅ‚y Króla, PANA zastÄ™pów”. (Iz 6:5)

Jego ciaÅ‚o byÅ‚o jak z berylu, jego oblicze z wyglÄ…du jak bÅ‚yskawica, jego oczy – jak pochodnie ogniste, jego ramiona i nogi – jak blask wypolerowanej miedzi, a dźwiÄ™k jego słów – jak gÅ‚os tÅ‚umu. Tylko ja sam, Daniel, miaÅ‚em to widzenie. Mężczyźni, którzy byli ze mnÄ…, nie mieli tego widzenia; ale wielki strach padÅ‚ na nich i pouciekali, aby siÄ™ ukryć. A ja sam zostaÅ‚em i miaÅ‚em to wielkie widzenie, ale nie pozostaÅ‚o we mnie siÅ‚y. Moja uroda zmieniÅ‚a siÄ™ i zepsuÅ‚a, i nie miaÅ‚em żadnej siÅ‚y. Wtedy usÅ‚yszaÅ‚em dźwiÄ™k jego słów; a gdy usÅ‚yszaÅ‚em dźwiÄ™k jego słów, upadÅ‚em na twarz w gÅ‚Ä™boki sen, twarzÄ… ku ziemi”. (Dn 10:6-9)

Te doÅ›wiadczenia dowodzÄ…, że wizja Boskiej transcendencji szybko kÅ‚adzie koniec wszelkim sporom miÄ™dzy czÅ‚owiekiem a jego Bogiem. Duch walki opuszcza czÅ‚owieka, który jest gotów wespół z pokonanym SzawÅ‚em pytać pokornie: „Co mam czynić, Panie?”. 

Obecnie rzecz się ma całkiem inaczej: zarozumiałość współczesnych chrześcijan, uwidaczniająca się podczas licznych religijnych spotkań, przerażająca lekkomyślność obraz brak szacunku wobec Osoby Boga, świadczą o strasznym zaślepieniu serc. Wielu określa siebie imieniem Chrystusa, dużo o Nim mówi i czasem się modli, ale najwyraźniej nie wie, kim On jest.

Bojaźń PANA jest ÅºródÅ‚em Å¼ycia, by uniknąć sideÅ‚ Å›mierci” (Prz 14:27). Lecz ta uzdrawiajÄ…ca bojaźń prawie, że zanikÅ‚a wÅ›ród dzisiejszych chrzeÅ›cijan.


A.W. Tozer