5sola.pl

Soli Deo Gloria

piątek, 17 maja 2019

Jak modlić się o małżonka?

Jak modlić się o małżonka?

piątek, maja 17, 2019 0 Comments
Modlitwa o małżonka łączy w sobie dwie najważniejsze relacje w naszym życiu: nasze przymierze z Bogiem i nasze przymierze z małżonkiem. Te dwa przymierza są podstawą stworzenia przed upadkiem człowieka, a przymierze małżeńskie w szczególności jest podstawowym obrazem zrozumienia historii odkupienia (Ef.5:22-33). Właściwym jest więc, by nasze małżeństwa odznaczały się tą samą aktywnością, a mianowicie modlitwą, która charakteryzuje małżeństwo Chrystusa z Kościołem.

Lecz tak jak duma podkopała obydwa przymierza zawarte w Edenie, tak i dziś wypacza nasze modlitwy o małżonka. Tak często nasze modlitwy o małżonka rozpoczynają się od tego, co chcielibyśmy w nim zmienić. Jednak Pismo naucza, że to my będziemy największym czynnikiem wpływającym na uświęcenie w życiu małżonka. 

Mąż, który modli się, aby jego żona była kochana przez męża, który wzrasta w świętości przez wszystkie dni, modli się dobrą modlitwą i jest odpowiedzią na nią. Największą odpowiedzią jaką Bóg może zapewnić gdy modlimy się o małżonka może być zmiana w nas, nie w nim czy w niej.

Jest jednak miejsce do rozważenia o co w szczególności modlić się dla małżonka. Drugi Piotra 3:18 to dobry początek: "Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa." Módl się o wzrost małżonka w łasce Jezusa, o to by pokuta i głęboka radość Ewangelii odznaczała jego czy jej życie. Módl się o wzrost małżonka w poznaniu Jezusa, aby jego czy jej studiowanie Słowa, w domu i podczas kazania w Dniu Pańskim, objawiało więcej prawdy o jego czy jej wielkim Zbawicielu.

Módl się również o doświadczanie wyjątkowej łaski i wzrostu szczególnego dla płci i roli współmałżonka. Jesteśmy mężczyznami i kobietami, którzy stają się mężami i żonami, a przy Bożym błogosławieństwie, także ojcami i matkami. Mężowie i żony doświadczają wyjątkowych pokus, mają różne powołania i znają szczególne łaski, które są wyjątkowe dla ich płci. Gdy mamy na uwadze te wyjątkowe i różne role, to dobrze modlimy się o małżonka.

W końcu, módlmy się o fizyczne zdrowie małżonka. Jednym z celów chrześcijańskiego małżeństwa jest usłużenie małżonkowi podczas jego pogrzebu, więc nasze modlitwy o niego lub nią będą często zawierać prośby gdy podupadają na zdrowiu. Choć nasza cielesna powłoka niszczeje modlimy się, aby nasz wewnętrzny człowiek odnawiał się każdego dnia (2 Kor. 4:16). Operacje, rak, porody i choroby – wszystko to jest okazją dla nas, by uczyć się o Bożej trosce dla naszych dusz i ciał.

Doceniajmy moc i przywilej modlitwy o naszego małżonka.

Joe Holland
Źródło: https://tabletalkmagazine.com/article/2019/03/can-pray-spouse/
Tłumaczyła: Katarzyna Lewandowska
By o

niedziela, 12 maja 2019

Jak zostałeś zbawiony? Krótko o Bożym wyborze

Jak zostałeś zbawiony? Krótko o Bożym wyborze

niedziela, maja 12, 2019 0 Comments
Po opisaniu naszej walki z ciałem, która ma miejsce po zbawieniu (Rz 7), Paweł w Rzymian 8 mówi o niektórych korzyściach wynikających z naszego usprawiedliwienia. Ten rozdział jest dobrze znany jako opis życia w Duchu, a także jako dyskusja o Ordo Salutis – czyli porządku zbawienia (w. 28-30). Chociaż Paweł nie zajmuje się uświęceniem per se, to jednak włącza on Boże dzieło przemiany nas na podobieństwo Jego Syna, w swój złoty łańcuch zbawienia.

Zauważmy, że nasza adopcja jako współspadkobierców Chrystusa (8:14-17) stanowi punkt wyjściowy dla dalszych rozważań skupionych wokół predestynacji i elekcji zawartych w Ordo Salutis (w. 28-30). Możemy patrzeć na wybranie jako coś niezwiązanego z naszą zwykłą codziennością, jednakże Pismo umieszcza tę doktrynę w wielkiej miłości Ojca do swojego ludu; miłości, która sprawiła, że uczynił nas swoimi dziećmi. Boskie wybranie jest błędnie głoszone, jeśli nie stanowi pociechy dla wierzących i nie skłania ich do refleksji nad Bożą chwałą. Stanowi ono nadzieję dla nas, że Bóg działa dla dobra tych, którzy Go miłują (w. 28).

Wszyscy chrześcijanie wierzą w jakąś formę predestynacji ponieważ Rz 8:28-30 i inne fragmenty (Mal 1:2-3; Ef 1:11-12) nauczają, że Bóg wybrał niektórych ludzi do zbawienia. 

Pytaniem jest: na jakiej podstawie Bóg dokonał swojego wyboru? Czy Pan spogląda w dół korytarza czasu a następnie wybiera tych, o których wie, że odpowiedzą na Ewangelię? Czy też ofiaruje pojedynczym jednostkom swoją miłość, która jest gwarancją tego, że dana osoba zaufa Chrystusowi? 

Wiele można mówić na ten temat, ale najważniejsze jest to, że Boska przedwiedza, której naucza Pismo, ma związek z decyzją Ojca, aby okazać miłość swoim wybranym. Boża przedwiedza z pewnością obejmuje Jego wiedzę o ludzkiej reakcji, ale bycie poznanym przez Boga oznacza przede wszystkim bycie przez Niego kochanym w szczególny sposób (Gal 4:9). 

Kochamy Go, ponieważ On pierwszy nas umiłował (1 J 4:19). Nasza przyszła decyzja nie jest fundamentem, który jest podstawą Bożej miłości do nas. On jest tym, który pierwszy nas umiłował, gdyż w przeciwnym razie nikt z nas nie pokochałby Jego.

Coram Deo
To, że Bóg postanowił zbawić swój lud daje nam pewność, że: „Jestem bowiem pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani zwierzchności, ani moce, ani teraźniejsze, ani przyszłe rzeczy; Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie będzie mogło nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Jezusie Chrystusie, naszym Panu” (Rz 8:38-39). Jeśli ufacie Chrystusowi i czujecie się zniechęceni dziś, znajdźcie pocieszenie w tym, że Pan trzyma was w swoich dłoniach i nigdy nie pozwoli wam odejść.
By o

poniedziałek, 6 maja 2019

Znajdź siłę w Nim

Znajdź siłę w Nim

poniedziałek, maja 06, 2019 0 Comments
W jaki sposób możemy wykonać zadanie w oparciu o siłę innej osoby?
Rozważ następujące fragmenty:
„Jeśli bowiem żyjecie według ciała, umrzecie, ale jeśli Duchem uśmiercacie uczynki ciała, będziecie żyć” (Rz 8:13). Tak więc mamy uśmiercać uczynki ciała, ale mamy to czynić przez Ducha. W jaki sposób?

„Dlatego, moi umiłowani, tak jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność, z bojaźnią i drżeniem wykonujcie swoje zbawienie. Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania” (Flp 2:12-13). 

Mamy pracować, ale to Bóg sprawia w nas chęć i wykonanie. W jaki sposób tego doświadczamy?

„Lecz z łaski Boga jestem tym, czym jestem, a jego łaska względem mnie nie okazała się daremna, ale pracowałem więcej od nich wszystkich, jednak nie ja, lecz łaska Boga, która jest ze mną” (1 Kor 15:10). Paweł ciężko pracował. Ale jego wysiłki w jakiś sposób nie były jego. Jak on to robił?

„Nad tym też się trudzę, walcząc według jego mocy, która potężnie działa we mnie” (Kol 1:29). Ciężko pracujemy i walczymy. Poświęcamy wysiłek i energię. Jednak w jakiś sposób jest to, Boża moc i Boże działanie. Jak to robimy?

„Jeśli ktoś przemawia, niech mówi jak wyroki Boga, jeśli ktoś usługuje, niech to czyni z mocy, której Bóg udziela, aby we wszystkim był uwielbiony Bóg przez Jezusa Chrystusa. Jemu chwała i panowanie na wieki wieków. Amen” (1P 4:11). Służymy. Wytężamy siły. Jednak w jakiś sposób nasza służba jest efektem łaskawej mocy Boga. Jak to działa?

Po pierwsze, jako osoba, która chce zrobić wszystko dobrze, obserwujesz jakie zadania, możliwości i obowiązki stoją przed tobą. Po drugie, modlisz się o pomoc w tych rzeczach, uznając że bez Chrystusa nie możesz nic uczynić – nic owocnego (J 15:5). Po trzecie, idziesz do pracy z dobrą wolą i sercem, oczekując pomocy, o którą wcześniej prosiłeś Pana. Po czwarte, dziękujesz Bogu za udzieloną pomoc, prosisz o przebaczenie porażek które miały miejsce po drodze i prosisz o więcej pomocy w następny zadaniu. To jest model „augustiańskiej świętości” zaproponowany przez J.I. Packera.

Po tym jak modlimy się o Bożą pomoc, powinniśmy przypomnieć sobie konkretną Bożą obietnicę, którą On dał dla swojego ludu. To przygotowuje nasze umysły. Następnie pokładamy w tym naszą wiarę. Wtedy mogę powiedzieć Bogu: „Wierzę, pomóż mojej niewierze. Zwiększ moją wiarę w tę obietnicę. Ufam Ci Panie”. Następnie działaj.

Paweł mówi, że „chodzimy wiarą” (2 Kor 5:7) i „żyjemy przez wiarę” (Gal 2:20). Jednak dla większości z nas te słowa są mało precyzyjne. Godzina po godzinie jak to robimy? Robimy to przypominając sobie o konkretnych obietnicach, które Bóg uczynił i które Jezus nabył swoją krwią (2 Kor 1:20).

10 obietnic do zapamiętania
Zapamiętaj te obietnice, które mają powszechne zastosowanie. Będą ci służyć pomocą w niemal każdej sytuacji, w której się znajdziesz. Następnie gdy staniesz przed tymi zadaniami, przyznaj, że nie możesz tego zrobić sam. Módl się o pomoc której potrzebujesz. Następnie przywołaj jedną z obietnic i zaufaj jej. Niech twoim następnym krokiem będzie działanie – praca połączona z wiarą, że Bóg będzie wierny swoim obietnicom. Gdy zakończysz swoje dzieło, dziękuj Bogu za łaskę którą ci okazał.

„Nie bój się, bo ja jestem z tobą. Nie lękaj się, bo ja jestem twoim Bogiem. Umocnię cię, wspomogę cię i podeprę cię prawicą swojej sprawiedliwości” (Iz 41:10).

„Lecz mój Bóg zaspokoi wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie” (Flp 4:19).

„A Bóg ma moc udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, obfitowali we wszelki dobry uczynek” (2 Kor 9:8)

„Wasze postępowanie niech będzie wolne od chciwości, poprzestawajcie na tym, co macie. Sam bowiem powiedział: Nie porzucę cię ani nie opuszczę. Śmiało więc możemy mówić: Pan jest moim pomocnikiem, nie będę się lękał tego, co może mi uczynić człowiek” (Hbr 13:5-6)

„PAN Bóg bowiem jest słońcem i tarczą, PAN obdarza łaską i chwałą, nie odmawia dobra tym, którzy postępują nienagannie” (Ps 84:11)

„On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale wydał go za nas wszystkich, jakże nie miałby z nim darować nam wszystkiego?” (Rz 8:32)

„Zaprawdę dobroć i miłosierdzie pójdą w ślad za mną po wszystkie dni mego życia i będę mieszkał w domu PANA przez długie czasy” (Ps 23:6)

„Poddajcie się więc Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was” (Jk 4:7)

„Lecz powiedział mi: Wystarczy ci moja łaska. Moja moc bowiem doskonali się w słabości. Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa” (2 Kor 12:9)

„I wzywaj mnie w dniu utrapienia; wtedy cię wybawię, a ty mnie uwielbisz” (Ps 50:15).

Nigdy nie przestańcie rozważać słów Pawła: „Z Chrystusem jestem ukrzyżowany: żyję, ale już nie ja, lecz żyje we mnie Chrystus. A to, że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał za mnie samego siebie” (Gal 2:20).
By o

środa, 1 maja 2019

Ufam Tobie Panie...

Ufam Tobie Panie...

środa, maja 01, 2019 0 Comments
„Bo zaufałem słowu Twemu” Ps. 119:42

Moc lub słabość naszej wiary zależy od tego, na ile wierzymy Bożemu Słowu. Wiara nie ma nic wspólnego z naszymi uczuciami, ani wrażeniami, nie ma dla niej nic niemożliwego, nie potrzebuje ludzkich dowodów. Gdybyśmy to wszystko dołożyli do wiary, przestalibyśmy ufać Bożemu Słowu, gdyż dla wiary wszystko to jest zbyteczne. Wiara opiera się wyłącznie na Słowie Bożym. Nasze serce zachowuje zupełny pokój przez ufność w Słowo Boże.

Bóg lubi ćwiczyć naszą wiarę dla naszego dobra, dla dobra Kościoła w ogóle, a także dla dobra świata. Lecz my boimy się doświadczenia wiary, zamiast przyjmować je z radością. Kiedy spadają na nas doświadczenia, powinniśmy mówić: „Ojciec mój Niebieski zesłał mi tę gorzką czarę, aby potem zamienić ją na czarę błogiej szczęśliwości!”

Doświadczenia są pokarmem dla wiary. Oddajmy siebie w pełni rozporządzeniom naszego Ojca Niebieskiego. Wiara bywa doświadczana i ćwiczona przez próby i różne trudności. Potrzebne jest też czytanie Pisma Świętego, abyśmy bliżej poznali Boga przez Słowo, w którym nam się objawia.

Czy twoje poznanie Boga daje ci możliwość świadczyć innym o Jego doskonałości? Jeśli nie, to pozwól mi serdecznie i z miłością poradzić ci, abyś prosił Boga o doprowadzenie cię do takiego stanu, w którym byś mógł zachwycać się Jego dobrocią i miłosierdziem, mówiąc innym o tym jak jest dobry i jak chętnie daje dobre dary swoim dzieciom.

Im bardziej zbliżamy się do stanu zachwytu w głębi swojej duszy, tym chętniej całkowicie poddajemy się Jemu i akceptujemy Jego drogi. A kiedy przyjdzie doświadczenie, powiemy: „Zobacz, jakie dobro ma Pan zamiar wyciągnąć z tego dla mnie, gdyż takie jest moje przekonanie, że inaczej być nie może. Wtedy okażemy się godnymi Jego świadkami przed światem i wtedy przez nas wzmocnią się osłabłe ręce wielu” (G. Müller).

L.B. Cowman
By o

niedziela, 28 kwietnia 2019

Katechizm dla serca

Katechizm dla serca

niedziela, kwietnia 28, 2019 0 Comments
Czasami ludzie zadają autorowi pytanie "Która z twoich książek jest twoją ulubioną?". Przy pierwszym razie odpowiedź zabrzmi najprawdopodobniej "Nie jestem pewien, nigdy się tak naprawdę nad tym nie zastanawiałem". Ale zmuszony do zastanowienia się, moją zwyczajową odpowiedzią stało się "Nie jestem pewien, która jest moją ulubioną książką; ale moim ulubionym tytułem jest "Serce dla Boga". Rzadko pada pytanie "Dlaczego?" ale, gdybyście zapytali, ten tytuł wyraża po prostu to, kim pragnę się stać: chrześcijaninem z sercem dla Boga.

Być może, jest to również wyjaśnienie dlaczego tak bardzo trzymamy się wielkich braci z przeszłości. Pomyślmy o pieczęci Kalwina i jej wizerunku: serce na wyciągniętej dłoni z słowami "Me serce oddaję Tobie, Panie, ochoczo i szczerze." Albo, zastanówmy się nad hymnem Charlesa Wesley'a: "O dla serca wielbić mego Boga, serca z grzechu uwolnionego."

Niektóre śpiewniki nie zawierają hymnu Wesley'a, prawdopodobnie po części z powodu wyrażenia doktryny doskonałej miłości i całkowitego uświęcenia (Wierzył on, że pragnienie jego może być spełnione już tutaj, na ziemi). Ale jego pragnienie jest z pewnością biblijne.

Lecz za wielkimi braćmi w historii kościoła stoi świadectwo Pisma. Pierwszym i największym przykazaniem jest kochać naszego Boga całym sercem (Powt.6:5). Dlatego w celu zastąpienia Saula na tronie królewskim Bóg "szukał człowieka według Swego serca" (1 Sam.16:7). Jest to truizm gdy mówimy, że sednem sprawy jest sprawa serca. Jednak, czy brzmi to jak truizm czy nie, jest to prawda.

Jak ta sprawa wygląda, jak się rozwija, w jaki sposób może być zagrożona i w jaki sposób się wyraża będzie omówione w następującej kolumnie. Na tym etapie jednak, pomocne będzie jeśli określimy podstawowe sprawy w formie katechizmu dla serca:

Pyt.1. Czym jest serce?

Odp. Serce jest centralnym rdzeniem i napędem mojego życia. Intelektualnie (angażuje mój umysł), uczuciowo (kształtuje moją duszę), i całościowo (zapewnia energię dla mojego życia).

Pyt. 2. Czy moje serce jest zdrowe?

Odp. Nie. Z natury mamy chore serce. Od urodzenia moje serce jest zdeformowane i przeciwne Bogu. Jego zamysły są niezmiennie złe.

Pyt.3. Czy moje chore serce może być wyleczone?

Odp. Tak. Bóg, w swojej łasce, może dać mi nowe serce, aby Go kochało i pragnęło Mu służyć.

Pyt.4. Jak Bóg to robi?

Odp. Bóg robi to poprzez dzieło Jezusa Chrystusa dla mnie oraz służbę Ducha Świętego we mnie. Oświeca mój umysł prawdą Ewangelii, uwalnia moją zniewoloną wolę od więzów grzechu, oczyszcza moje uczucia swoją łaską i motywuje mnie wewnętrznie by żyć dla Niego, poprzez zapisanie Jego prawa w moim sercu tak, abym zaczął kochać to, co On kocha. Biblia nazywa to byciem "zrodzonym z góry".

Pyt.5. Czy oznacza to, że więcej nie zgrzeszę?

Odp. Nie. Będę zmagał się z grzechem, aż do momentu otrzymania chwały. Bóg dał mi nowe serce ale na razie chce, abym żył w upadłym świecie. Więc dzień po dniu doświadczam nacisków by grzeszyć ze strony świata, ciała i diabła. Ale Bóg obiecuje w swoim Słowie, że mogę być zwycięzcą "...przez tego, który nas umiłował."

Pyt.6. Jakie cztery rzeczy zaleca mi Bóg, aby moje serce było zachowane dla Niego?

Odp. Po pierwsze, muszę strzec swego serca tak, jakby wszystko od tego zależało. Oznacza to, że muszę zachowywać swoje serce jak świątynię dla obecności Pana Jezusa i nie pozwolić, aby ktokolwiek lub cokolwiek do niej wchodziło.

Po drugie, muszę utrzymywać moje serce w zdrowiu poprzez odpowiednią dietę, aby rosło w siłę na diecie Bożego Słowa – czytając je samodzielnie, rozmyślając nad jego prawdami, ale zwłaszcza karmić serce poprzez Słowo zwiastowane w kazaniach. Będę pamiętać również, że moje serce ma zarówno oczy, jak i uszy. Duch Święty pokazuje mi, że chrzest jest znakiem Trójjedynego Boga, który noszę na sobie, a Wieczerza Pańska pobudza moje serce do miłowania Chrystusa.

Po trzecie, muszę regularnie ćwiczyć duchowo, ponieważ moje serce będzie wzmocnione poprzez codzienne uwielbienie Go, gdy całe moje jestestwo jest oddane Bogu w wyrazach miłości i zaufania Mu.

Po czwarte, muszę oddawać się modlitwie, w której moje serce chwyta się Bożych obietnic, spoczywa w Jego woli i prosi o Jego podtrzymującą łaskę – i robić to nie tylko w samotności ale też z innymi, dla wzajemnej zachęty do utrzymywania naszych serc dla Boga.

To – i wiele więcej – wymagałoby dalszego rozwinięcia i szczegółowego omówienia. Lecz możemy to podsumować jednym zdaniem z Biblii. Posłuchaj zawołania swojego Ojca: "Synu mój, daj mi swoje serce."

Sinclair Ferguson
Źródło: https://www.ligonier.org/blog/catechism-heart/
Tłumaczyła: Katarzyna Lewandowska 

By o